Bir zamanlar çocukların depresyon yaşamayacağı düşünülüyordu. Şimdi ise, çok küçük çocukların sadece depresyon yaşamaları değil, aynı zamanda Büyük Bunalım yaşadıkları konusunda da kanıtlar bulunmaktadır.

Bu makalenin amacı, bazı çocuklar ve gençler için depresyon yaşamanın muhtemel bir nedenini tartışmaktır. Bu, olası tüm nedenlerin kapsamlı bir tartışması değildir. Bu makalenin odak noktası olan belirli faktör, çocuğun ebeveyn kaybı deneyimidir.

Araştırmalar giderek artan bir şekilde çocukluk ya da ergenlik çağındaki ebeveyn kaybının çocukluk döneminde ve yetişkinlikte depresyona neden olabileceğini ve sıklıkla depresyona neden olduğunu göstermektedir.

Bir Velinin Ölümünden Kaynaklanan Zarar:

Sorun, “kayıp” teriminin ne anlama geldiğini tanımlamaktır. En akla gelen şey, bir veya iki ebeveynin ölümüdür. Herhangi bir çocuk ya da genç için böyle bir kayıp yaşamanın travmatize edildiği konusunda herhangi bir soru yoktur. Böyle bir kaybın etkileri beyindeki nöronal gelişim ve kalıcı depresyon üzerinde büyük bir etkiye sahip olmasıdır. Diğer travmaların benzer ve kötü sonuçları olabilir. Savaş, yeryüzü depremleri, çocuk istismarı ve ebeveynlerin birbirlerine veya kardeşlerine karşı şiddet olaylarına tanıklık etmek, kalıcı izlerini TSSB ve depresyon şeklinde bırakmaktadır.

Uzun süredir yetişkinler, bir ebeveynin ölümü durumunda çocukların duygusal refahlarını görmezden gelme eğilimindeydiler. Yetişkin endişelerine odaklanmış ve çocukların gerçekte neler olduğuna dair hiçbir fikri olmadığına inanarak, yetişkin bir ölümün ardından çocuklar kendileri için savuşturmaya bırakılmıştır. Buna ek olarak, hayatta kalan ebeveynler genellikle kendi kişisel üzüntülerine sarılırlardı.

Şimdi, bir ebeveyn öldüğünde çocuğun duygusal ihtiyaçlarının karşılanması gerektiği iyi bilinmektedir. Çocuklar, bir ebeveynin ortadan kaybolmasının sebebinin bu olduğuna inanmaları alışılmadık bir durum değildir. Pek çok çocuk, sınırlı ve somut bir ölüm anlayışı ile, “yaramaz” oldukları ve cezalandırıldığı için ebeveynin gittiğine karar verir.

Daha da kötüsü, ebeveynin “uyuduğu ve cennette olduğu” söylendiği durumlardır. Bunun gerçekleştiği birkaç vakada çocuklar cennete gidecekleri korkusuyla uyumaktan  korkuyordu.

 

Ebeveyn Depresyonu Yoluyla Kaybı:

Bununla birlikte, çocuğun gelişiminde yıkıcı bir etkisi olabilecek başka bir kayıp türü var ve bu depresyondaki ebeveyn.

Depresyona maruz kalan bir ebeveyn, fiziksel olarak ebeveyn olsalar bile, bir çocuğun ihtiyaçlarını karşılamak için duygusal olarak bulunamaz. Çevrelerindeki her şeyin farkında olan çocuklar, bir şeylerin yanlış olduğunu ve Anne veya Babanın gerçekten orada olmadığını fark edebiliyorlar.

Sağlıklı bir ebeveyn, depresyon döneminde çocuğun ihtiyaçlarını karşılayarak genellikle depresyondaki kişiyi telafi edebilir. Bununla birlikte, herhangi bir sebeple, ebeveyn ya seyahat, boşanma, madde bağımlılığı ya da kendi depresyon nedeniyle, çocuğun bakımını ihmal ediyorsa çocuğun duygusal terk edilmenin tam gücünü hissetmesi kaçınılmazdır.

Burada da çocuk, ölümle olduğu gibi, depresif ebeveynin kendi içinde kaybolması nedeniyle aşırı derecede suçluluk duyabilir. Araştırmalar depresif ebeveynlerin çocuklarında deprosyon eğilimi görülme sıklığının yüksek olduğunu göstermektedir. Elbette, genetik veya kalıtsal faktörler çocukluğa ve genç depresyona katkıda bulunan faktörler olarak göz ardı edilemez. Depresyondaki ebeveynle birlikte tanımlama, depresyona yol açan aynı davranış modellerini öğrenmenin yanı sıra depresyondaki ebeveynin kaybolma ya da duygusal yoksunluğunu öğrenme gibi faktörler de vardır.

Girişimler:

Aynı çalışmalar, gençlerin depresyonu önlemesine veya erken tedavisine yardımcı olmak için erken ve hızlı müdahale ihtiyacına işaret ediyor. Tedavi, hem ebeveynler hem de çocuklar için Bilişsel Davranış Terapisi gibi şeyleri içerir, böylece hem otomatik hem de kendinden düşünme biçimlerini öğrenir ve bunları daha gerçekçi düşünce biçimlerinin yerini alması öğretilir. Bu aynı zamanda ebeveynlerin çocuklarının otomatik düşüncelerin kendi kalıplarını düzeltmelerine yardımcı olur.

Ayrıca, okul sistemlerinin çocuklara ve gençlere depresyon semptomlarını ve nedenlerini belirlemelerini mümkün olduğunca çabuk kendileri için yardım edebilmeleri için öğretmelerin desteği gerektiği düşünülmektedir.

Bir ebeveynin ölümü durumunda, yetişkinlerin yas tutma sürecinde olan çocuklara yardım etmeleri şarttır ve böylece kaybın olabildiğince dengeli bir şekilde düzeltilmesini sağlarlar.

Geçmişinizden ve yaşadıklarınızdan  bu yazıda izler buluyorsanız  ve depresyon geçiriyorsanız; zihinsel sağlık sunucularından yararlanmak iyi bir fikir olacaktır. Buna ek olarak, biliyorsanız veya büyük bir kaybı yaşayan çocuk sahibi iseniz, özellikle çocuğun gelecekteki olası depresyonuna  karşı koruyucu bir önlem olarak onlarla aynı parelelde ortak yardım almaktan kaçınmayın.

 

 

KAYNAK: ALLAN SCHWARTZ, LCSW, PH.D.